محمد مؤمن کرمانی

(وف 948 ق)، خطاط. در ابتداى حال به خدمت خواجه حبیب‏اللَّه ساوجى- كه «حبیب السیر» به نام وى تألیف شده است- درآمد. سپس به دربار شاه اسماعیل اول صفوى راه یافت و پادشاه صفوى، وى را به معلمى ابوالنصر سام میرزا گماشت. او بعدها به دربار شاه طهماسب پیوست و پس از آن نیز عازم هندوستان شد. محمد مؤمن در زمان حیات خود، استاد مسلم شناخته شده است. وى در هفت قلم، استادى بى‏همتا بود و در خطوط اصول، بالاترین مقام را داشت و خط نستعلیق را خوش مى‏نوشت. سام میرزاى صفوى صنعت افشان بیخته را از اختراعات او مى‏داند. از آثار وى: مرقع عظیمى كه ظاهرا براى شاه طهماسب فراهم ساخته و بعدها پراكنده شده و بسیارى از صفحات آن در ضمن مرقع‏هاى دیگر آمده است، كه بعضى از خطوط نستعلیق آن عبارتست از: یك صفحه نیم دو دانگ خوش، با رقم: «كتبه محمد مؤمن»؛ دو صفحه به قلم سه دانگ و كتابت خفى خوش، با رقم: «... مشقه افقر العباد... محمد مؤمن بن عبداللَّه 925» و «مشقه... محمد مؤمن بن عبداللَّه مروارید غفر له سنه‏ى 925»؛ یك صفحه به قلم كتابت خفى خوش، با رقم: «نمقه العبد... محمد مؤمن بن عبداللَّه فى شهور سنه سبع و اربعین و تسعمائة».

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.